Artikelen die in het ED zijn verschenen

MARATHOON‘ Toon wil zeker dubbelspel spelen’

(ED 25 juli 2009)

Marathoon’, op 11 oktober, had een eerbetoon aan de vorig jaar overleden Toon de Wit moeten zijn. Dat wordt het ook, alleen is de grote initiator René Sanders onlangs ook aan kanker overleden. „Het is zo bizar.”

Door John Graat

Geen moment hebben de vier overblijvers overwogen om het bijltje er maar bij neer te leggen. „In het ziekenhuis zat René met de laptop op zijn bed van alles voor de herdenking van Toon te regelen. We zetten door, zei hij, we zetten door.” Chiel de Bok stopt even met praten. „Het is allemaal nogal luguber.”

Het verhaal begint op de begrafenis van Toon de Wit (41), begin november. De uitvaart was massaal bezocht. Dat was niet vreemd. De Wit, in het dagelijks leven croupier bij Holland Casino in Eindhoven, was een graag geziene gast. Een humoristische Bourgondiër die het leven goed wist te leven.

In april 2005 werd kanker in zijn borststreek geconstateerd. De Wit ging het gevecht aan en werd genezen verklaard. Dat was reden voor een feest, in het restaurant van Chiel de Bok, de Leemer Hoef in Waalre. Maar de ziekte keerde vorig jaar terug. Kwaadaardige cellen hadden zich over zijn lichaam verspreid. De Wit en zijn vrienden maakten er samen een mooie tijd van.

Zo werd nog een verrassingsfeest, met artiesten, geregeld en de bekerfinale Ajax-PSV bezocht. Tommie van der Leegte was na de wedstrijd speciaal voor De Wit de tribune opgekomen om zijn shirt aan de PSV-fan te geven. „Hoe triest het ook was, met Toon hebben we nog een fantastische tijd beleefd.” Hij liet een vrouw en een dochtertje achter.

Op de begrafenis werd De Bok aan zijn jas getrokken door René Sanders, de boezemvriend van Toon. Sanders vond dat zijn vriend een groots eerbetoon had verdiend, gekoppeld aan een inzamelingsactie voor een goed doel.

Vanaf begin dit jaar werd alles op touw gezet. Sanders werd voorzitter van de stichting en ging met enorm veel enthousiasme de kar trekken. Chiel de Bok, Mark van Breda, Bas van Hulsdonk en Arno Vroomen deden mee. Tijdens de marathon van Eindhoven, op zondag 11 oktober, zou ‘Marathoon’ plaatsvinden. De Wit droeg het evenement een warm hart toe. Het lopen zou een mooie kapstok zijn om geld in te gaan zamelen. Brigitte, de weduwe van Toon, mocht het goede doel bepalen.

De Bok: „Ze werkt in het Catharinaziekenhuis. Ze kwam met het voorstel om de afdeling oncologie te gaan steunen. Mensen die daar komen voor dagbehandeling, soms uren aan het infuus liggen voor chemotherapie, hebben helemaal niets daar. Partners en kinderen die moeten wachten ook niet. Met het geld moet dat straks een huiselijke sfeer worden gecreëerd, met een tv, laptops, spelletjes.”

Alles ging voortreffelijk, heel veel mensen en bedrijven boden belangeloos hun medewerking aan. Tot René Sanders in mei in een gesprek met De Bok te kennen gaf dat hij zich niet zo lekker voelde, moe, alsof hij Pfeiffer had. De Bok: „Dat was net voordat ik met FC Eindhoven mee zou gaan op een reisje naar Kreta. Toen ik na vijf dagen terug kwam, lag René al in het ziekenhuis.”

Sanders was naar de dokter gegaan en had bloed laten prikken. Dat deed alle alarmbellen rinkelen. Hij had een zeldzame vorm van bloedkanker, zeer agressief maar relatief goed te behandelen. Hij kreeg zware chemokuren. Sanders bleef strijdbaar en bleef vanaf zijn bed verder werken aan de voorbereidingen op Marathoon. Tot een onverwachte hersenbloeding hem in een comateuze toestand bracht. Alleen door te knijpen in de handen van zijn vrouw en van zijn vriend kon hij nog communiceren. Een tweede en derde infarct werden hem fataal.

Op 27 november overleed Sanders, 43 jaar, de vader van twee kinderen, die voor zijn vriend zo’n mooie herdenking aan het organiseren was. De Bok: „Met Toon hebben we ondanks het verdriet toch nog een mooie tijd beleefd. Met René is alles zo onverwachts en snel gegaan. Ik geloof het nog steeds niet.”

Marathoon gaat niettemin door. De actie krijgt misschien de toevoeging ‘Ren(é) voor je leven’, om ook Sanders te herdenken. Kinderen en volwassenen kunnen meedoen aan diverse onderdelen van de marathon en zich laten sponsoren. Iedereen die doneert, is tijdens en na de marathon welkom in Café Tracé op Stratumseind, waar in de geest van De Wit en Sanders een feest plaatsvindt.

De Bok: „Ik hoop dat die twee elkaar daar boven ergens hebben getroffen. In het ziekenhuis maakte René nog een geintje. ‘Toon wil zeker een dubbelspel spelen’. Ze tennisten vaak samen. ‘Maar hij moet maar even wachten’. Ze kunnen nu samen spelen, hoop ik.”

De marathon van Eindhoven heeft dit jaar voor het eerst een eigen camping.

(ED 31 juli 2009) door Kim van Vlerken.

Op het terrein van de TU/e is er bij het StudentenSportCentrum van vrijdag 9 oktober tot en met zondag 11 oktober plek voor zo'n vijftien tot twintig caravans of tenten.

Volgens Theo van de Laar, voorzitter Stichting Marathon Eindhoven, gaat het om een proef. "Al jaren vragen deelnemers ons of ze in Eindhoven kunnen kamperen. Daarom hebben we contact gezocht met de TU/e. Op dat terrein zetten studenten wel vaker een tent op. We hebben duidelijke afspraken gemaakt. Zo zal de camping dit eerste jaar een beperkte omvang hebben. Het is ook niet bedoeld voor deelnemers uit de regio, maar juist voor lopers die van ver komen. Zij hebben nu de mogelijkheid een nachtje eerder naar Eindhoven te komen. Dat is wat comfortabeler, zeker voor degenen die de hele marathon lopen."

Volgens de voorzitter hebben de eerste campinggasten zich al gemeld. "Het loopt nog niet storm, maar dat is niet erg. We houden het bewust kleinschalig en vol is ook vol."
Een overnachting op de camping kost een renner zes euro per nacht. Voor een camper of caravan komen daar nog tien euro bij voor de stroomaansluiting.

Volop in training in aanloop naar halve maraton

(ED - 22 juli 2009)

Het is nog behoorlijk warm als de lopers van loopgroep Cranendonck deze maandag om 19.00 uur verzamelen nabij de blokhut aan de Vloeten. Hier is het startpunt van hun trainingsavonden. Die worden altijd goed bezocht, maar zeker de laatste maanden. De loopgroep is volop in training voor de tweede halve marathon van Cranendonck, die op 20 september gelopen wordt. Iedereen wil bij de eigen wedstrijd natuurlijk goed presteren.

Ron Groenen (44) moppert een beetje over de temperatuur: "Het is natuurlijk schitterend weer, maar als je aan het lopen bent, raak je zo oververhit. Mijn ideale temperatuur is twaalf, dertien graden." Dat is in juli vrijwel een utopie, maar in september is het misschien wel mogelijk. De temperatuur is ook de reden waarom er dan in de ochtend gelopen wordt. Groenen loopt al tien jaar bij de loopgroep. "Lopen is heerlijk ontspannend, je kunt lekker alles van je afzetten", vertelt hij. Hij geniet dan ook van de trainingen. Zijn eerste doel bij de eigen halve marathon is om de wedstrijd uit te lopen. Vorig jaar deed hij dat in 1.57 uur. "Natuurlijk probeer ik die tijd te verbeteren, maar dat wordt niet simpel. Eigenlijk zouden er een paar kilo's vanaf moeten." Hij wrijft veelbetekenend over zijn buik. Groenen richt zich nu bij de trainingen op zijn zwakke punt: "Tussen de zestien en twintig kilometer kom ik mezelf altijd tegen. Daar moet ik nog aan werken." Ook Irma van Gils (45) heeft als doel de halve marathon in ieder geval uit te lopen. Toevallig was haar tijd de vorige keer ook 1.57 uur. "Ja, je haalde me nog net op het laatste stukje in", weet Groenen nog.

Trainer Henk Snijders rekent op een vol lopersveld in september. "Er kunnen ongeveer duizend lopers meedoen. Gezien het succes van vorig jaar zou het me niet verbazen als we dat aantal halen." Het mooie parcours door de prachtige natuur in en rond Soerendonk is daar volgens hem debet aan. "Daar hebben we heel veel complimenten voor gekregen en heel veel lopers zeiden vorig jaar al dat ze zouden terugkomen."

Informatie en inschrijven: http://www.loopgroepcranendonck.nl/

Keuring deelnemers Marathon Eindhoven

(ED - 22 juli 2009)

Deelnemers aan de Marathon Eindhoven, die op zondag 11 oktober plaatsvindt, kunnen zich dit jaar vooraf medisch laten keuren. Ook kunnen zij meedoen aan een conditietest. De keuringen vinden plaats bij Sportmáx, onderdeel van Máxima Medisch Centrum.

Tijdens de keuring is er uitvoerig aandacht voor de risicofactoren voor hart- en vaatziekten en belastbaarheid van het hart. Zeker voor duursporten speelt het hart een belangrijke rol. Tijdens de marathon zal TNO een aantal testlopers volgen. Er wordt met name gelet op hartslag en lichaamstemperatuur.

De medische keuringen en de conditietest komen tot stand in samenwerking met de stichting Sports and Technology.

Voor tien euro t-shirt van 'Marathoon'

(ED - 22 juli 2009)

'Marathoon' is een actie rond de marathon van Eindhoven op 11 oktober om geld in te zamelen voor het goede doel. De actie is een eerbetoon van vrienden aan Eindhovenaar Toon de Wit. Hij overleed op 4 november 2008 aan kanker op 41-jarige leeftijd.

De initiatiefnemer van 'Marathoon', René Sanders, werd dit jaar getroffen door een zeldzame vorm van bloedkanker. Hij overleed op 27 juni 2009 op 43-jarige leeftijd.

Chiel de Bok, Mark van Breda en Arno Vroomen willen van Marathoon nu ook een herdenking voor Sanders koppelen.

Het ingezamelde geld is bedoeld om de afdeling oncologie van het Catharinaziekenhuis in Eindhoven 'huiselijk aan te kleden' met boeken, laptops, tv, e.d.

Deelnemers aan de (halve) marathon of donateurs kunnen voor tien euro een shirt kopen van 'Marathoon'. Iedereen die geld geeft, is tijdens en na de marathon op 11 oktober welkom in café Tracé op Stratumseind.

De organisatie heeft nu 2500 euro binnen, maar streeft naar minimaal 10.000 euro.

Informatie: http://www.marathoon.nl/

(Uit het ED van 02.10.2009)

'Gezond hart kan marathon altijd aan'

donderdag 01 oktober 2009 |

EINDHOVEN - Is (top)sporten eigenlijk wel gezond? De discussie laaide weer op door het dodelijke slachtoffer bij de Dam tot Damloop in Amsterdam.

Een paar meter voor de finish van de tien kilometer werd een 39-jarige man onwel en overleed aan een hartstilstand. "Intensieve duursport is zwaar voor het hart", aldus B

ert van Essen, sportarts bij SportMáx. Extreme weersomstandigheden vergroten de belasting op het hart. Bij warm weer kan bijvoorbeeld de warmte in het lichaam te hoog oplopen met als risico overhitting en onwelwording. "Als het hart niet in optimale conditie is, loop je risico's", zegt Van Essen.

Tijdens de marathon in Eindhoven voert TNO in samenwerking met de sportpoli van het Maxima Medisch Centrum daarom een proef uit. "We bekijken wat er met de kerntemperatuur van het lichaam gebeurt tijdens het lopen van zo'n lange afstand en hoe we deze kunnen beïnvloeden."

(Uit het ED van 01.10.2009)

Keniaanse geheimen in plastic emmers

door Anneke Liebrand. donderdag 01 oktober 2009

EINDHOVEN - Wat de boer niet kent, dat vreet hij niet. Die Nederlandse wijsheid lijkt ook op te gaan voor Keniaanse atleten. "Ze eten liever geen kruiden die ze niet kennen, zijn bang dat ze daar maagpijn van krijgen" , weet Judith Denissen.

Zij kookt daarom op de zaterdag voorafgaand aan de marathon in Eindhoven een Keniaans maaltje voor de Afrikaanse lopers bij Sofitel Cocagne. " Rijst of macaroni is ook lekker, maar voor Kenianen is dat geen maaltijd, ze moeten ugali hebben."

Goed eten is heel belangrijk voor een marathon, doceert Judith in de keuken van haar huis in Tilburg. " Hardlopen is hard werken, het kost veel energie." Vorig jaar kookte de Keniaanse voor het eerst in Eindhoven voor de Afrikaanse atleten. In Rotterdam is ze al enkele jaren de 'vaste marathonchef' voor haar landgenoten.

De ugali, een soort maismeelpuree, is het belangrijkste ingrediënt in het dieet van de oost-Afrikanen. "Wat de aardappel voor jullie is, is ugali voor ons."

Judith trouwde ruim twaalf jaar geleden met Frans Denissen en verhuisde met hem naar Nederland. "Ik kende hier helemaal niemand, mijn man was werken, ik sprak geen Nederlands, het weer was vreselijk, ik wilde weg." Haar man stelde toen voor om Keniaanse atleten te gaan begeleiden. Regelmatig logeert een aantal hardlopers bij het stel in Tilburg.

Ze bieden de mannen, vaak voor een paar dagen maar, een rustig thuis. Als een echte moeke ziet Judith erop toe dat de mannen goed voor zichzelf zorgen en niet alleen 'kale' ugali eten met melk, zoals ze vaak plegen te doen.

Denissen haalt in haar keuken een grote mayonaise-emmer tevoorschijn met daarin een paar kilo van het droge maismeel. Mengen met gekookt water, goed stevig doorroeren (Denissen: 'dat is hard werken') en klaar is de brij. Voor haar kookpartij op de tweede zaterdag van oktober heeft ze twintig kilo-pakken van het spul besteld. "Ik maak liever te veel dan te weinig" , bekent ze moederlijk.

Alleen maispuree is natuurlijk niet voldoende. Ze zorgt ook voor kippenboutjes, groenten en een authentieke 'Keniaanse stroganoff' van rundvlees. De meeste bestanddelen daarvoor - tomaten, uien, knoflook, verse koriander en paprika - zijn niet het probleem. Alleen de benodigde sukuma ligt zelfs bij de Tilburgse toko's niet in de schappen. Denissen heeft zelf wel een paar bosjes van de bladgroente in eigen tuin, maar dat is te weinig voor een grote groep. Het vergt enige creativiteit van de kokkin. "Ik gebruik nu gewoon boerenkool en spinazie." Het grootste geheim zit 'm volgens Denissen, die moeiteloos schakelt tussen Nederlands en Engels, in de flavour. "Want eerlijk is eerlijk", bekent ze, "ugali heeft geen smaak." Nu tovert ze een emmertje-mét-smaak tevoorschijn uit een van de keukenkastjes. " Dit zijn speciale kruiden", zegt ze niet zonder trots. "Die kun je hier niet krijgen, ook niet bij de grote Albert Heijn. Ik breng ze altijd speciaal mee uit Kenia." Ze draait het emmertje om: 'Royco', prijkt met grote letters op het etiket. 'Spicey beef flavour seasoning', van Unilever.

Judith Denissen is haar afkomst niet vergeten. Aan verspilling heeft ze een hekel. "Ik hou er niet van eten weg te gooien. Ik weet hoe arm de mensen zijn in Kenia, Ethiopië, Soedan." De overgebleven ugali smaakt de volgende dag ook nog prima, verzekert ze. Het is dan vaster van vorm, snijdbaar als een cake. "Een plakje besmeerd met pindakaas smaakt de volgende dag echt heerlijk."

Dat haar kookkunsten effect hebben op de resultaten van de atleten is voor Judith evident. Geoffrey Mutai liep vorig jaar een parcoursrecord in Eindhoven (2.07.50). " Natuurlijk moeten ze heel hard trainen, maar waarom denk je dat de afgelopen jaren zulke goede tijden zijn gelopen in Rotterdam en vorig jaar in Eindhoven?... Ugali!"